"τρεις κι ο κούκος: πολύ λίγοι, ελάχιστοι. Ο κούκος που ζει μόνος στο δάσος, ακουόμενος και χωρίς να πολυφαίνεται, καθιερώθηκε ως σύμβολο της μονήρους ζωής.
Εικάζω ότι η αρχική μορφή ήταν «τρεις κούκοι». Έτσι έχει τη φρ. ο Αριστοφάνης: «Ἐχειροτόνησαν γάρ με – κόκκυγές γε τρεῖς» (Αχαρν. 598), την οποία ο Ησύχιος σχολιάζει: «ἐπὶ ὑπονοηθέντων πλειόνων εἶναι, καὶ ὀλίγων ὄντων». Αυτή τη μορφή θυμίζει το παρατιθέμενο απόσπασμα, από το μεσοπόλεμο.
—Δε βαριέσαι αδερφέ!... Πόσοι είναι αυτοί, και τι θα κάνουνε; ε; Τι τους περνάει απ’ το χέρι τρεις κούκοι εκεί χάμου! [Π. Πικρός, Σα θα γίνουμε άνθρωποι, σ. 66]"
Συνεδρίασε την προηγούμενη Τετάρτη το απόγευμα στο Εργατικό Κέντρο Κατερίνης η Ένωση Γονέων του Δήμου Κατερίνης (συγνώμη αλλά δεν θυμόμαστε πότε ήταν η προηγούμενη φορά που ξαναέκανε συνεδρίαση η Ένωση Γονέων…)
Παρόντες (αν αφαιρέσουμε τα μέλη του Δ.Σ.) 9 γονείς..
Μόνο θλίψη μπορεί να νιώσει κανείς αντικρίζοντας αυτή την απογοητευτική εικόνα.
Μεγάλες οι ευθύνες τόσο των γονιών που δεν ήταν παρόντες αλλά μεγαλύτερες της διοίκησης της Ένωσης Γονέων…
Όταν δεν μπορείς να μαζεψεις σε μια συγκέντρωση περισσότερο από 9 γονείς δεν φταινε οι γονείς, κάτι δεν κάνεις καλά.. .
Τέσσερις μήνες μετά την έναρξη του νέου σχολικού έτους, και καμία ουσιαστική παρέμβαση, καμία πρωτοβουλία, βγάζει προς τα έξω μια εικόνα ενός Δ.Σ. που υπάρχει απλά για να… υπάρχει, όπως φυσικά και πολλών άλλων συλλόγων στην χώρα μας.
Κοιτώντας στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν, θυμόμαστε πορείες των μαθητών και γονιών με μπροστάρη την Ένωση Γονέων, παραστάσεις, διαμαρτυρίες, παρεμβάσεις.
Αλλά δυστυχώς στο παρελθόν…
Το παρόν είναι μια Ένωση μη υπολογίσιμη από κανέναν (βλέπε, νέα χωροταξική ανακατανομή…), το παρόν είναι μια Ένωση δίχως γραφεία, μια Ένωση απαξιωμένη ακόμα και από τον Δήμαρχο Κατερίνης ( Αυτός ο Σύλλογος πρέπει κάποια στιγμή να φύγει είπε ο Δήμαρχος Κατερίνης κάποια στιγμή στο Δημοτικό Συμβούλιο…).
Το να μπαίνει το όνομα σου συνδιοργανωτής σε κάποια εκδήλωση ή το να βγάζεις δελτία τύπου (1-2 τον χρόνο και αυτά…) δεν σημαίνει ότι παράγεις έργο…
Έργο σημαίνει να βρίσκεσαι στα σχολεία, να μιλάς με τους Συλλόγους και τους γονείς, να μαθαίνεις τα προβλήματα τους, να είσαι παρών στις καταλήψεις, να μιλάς με τα παιδιά, να δείχνεις τέλος πάντων ότι ενδιαφέρεσαι βρε αδερφέ, και ότι αν κάτι συμβεί, εσύ η ΄Ενωση Γονέων θα είσαι εκεί, μπορεί να μην το λύσεις το πρόβλημα, αλλά θα είσαι εκεί!
Ο μόνος τρόπος για να ανατραπεί αυτή η θλιβερή κατάσταση είναι να συνειδητοποιήσουν κάποια στιγμή οι γονείς ότι μπορούν με την συμμετοχή τους στα κοινά να αλλάξουν τα πράγματα και να δώσουν μια άλλη προοπτική στο γονεϊκό κίνημα.
Να δώσουν το παρών τους, και όταν έρθει εκείνη η στιγμή, να εκλέξουν στις κατάλληλες θέσεις τους κατάλληλους ανθρώπους που θα μπορούν να χτυπήσουν την γροθιά τους στο τραπέζι…
Κάποια στιγμή θα πρέπει να καταλάβουν οι γονείς ότι δεν ψηφίζουν κάποιον ή κάποια επειδή είναι φίλος μας ή καλό παιδί… (αυτό ισχύει φυσικά και για άλλες εκλογικές διαδικασίες…)
Ψηφίζουμε και τοποθετούμε σε θέση ευθύνης αυτόν που πιστεύουμε ότι μπορεί να δώσει λύσεις!
Ψηφίζουμε και τοποθετούμε σε θέση ευθύνης αυτόν που ξέρουμε ότι θα αγωνιστεί και θα παλέψει!
Μετά την απομάκρυνση από την κάλπη, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται…
Και όταν πρόκειται για τα παιδιά σας αξίζει να το σκεφτείτε λίγο περισσότερο.
Κανταρτζής Μιχάλης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου