Στην εποχή της ταχύτητας, των αλγορίθμων, των έτοιμων βίντεο και των κειμένων μέσω τεχνητής νοημοσύνης, η τέχνη του γραπτού λόγου μοιάζει συχνά με εξωπραγματική πολυτέλεια.
Όλοι μπορούν να έχουν ένα πληκτρολόγιο.... όλοι έχουν μια
άποψη... αλλά ελάχιστοι έχουν τη δυνατότητα να την αποτυπώσουν με τρόπο που να γίνει αντιληπτό το τι πραγματικά θέλουν να πούνε.Δυστυχώς για κάποιους, η γραφή δεν είναι απλώς λέξεις η μία δίπλα στην άλλη... Είναι νοήματα και σκέψεις που χρειάζονται αντίληψη για να τα καταλάβει κανείς.
Είναι σημαντικό όμως να ξεκαθαρίσουμε κάτι που πολλοί μπερδεύουν αν και το έχουμε γράψει πάρα πολλές φορές...
Εμείς δεν δημοσιογραφούμε. Εμείς δημοσιολογούμε.
Ποια είναι η διαφορά θα ρωτήσει κανείς...
Η δημοσιογραφία έχει ως κύριο μέλημα την είδηση, το τι συνέβη τώρα, την ταχύτητα της πληροφορίας. Συχνά περιορίζεται στο να μεταφέρει τα γεγονότα, πολλές φορές βιαστικά και επιδερμικά, κυνηγώντας τα κλικ και τις περισσότερες φορές εξυπηρετεί τους πελάτες της. Ένας δημοσιογράφος συνήθως πληρώνεται για να γράψει ή να πει κάτι. Αυτή είναι η δουλειά για την οποία πληρώνει φόρους. Είναι νόμιμη!!!
Η δημοσιολογία, αντίθετα, είναι η δημόσια κατάθεση λόγου και άποψης! Δεν μας ενδιαφέρει απλώς η είδηση, αλλά η ερμηνεία της. Αναπαράγουμε δημοσιογραφικά ειδήσεις, αλλά όταν γράφουμε δικά μας κείμενα δεν μας αρκεί η επιφάνεια... σκάβουμε στα αίτια, αναδεικνύουμε τις συνέπειες και προτείνουμε μια οπτική γωνία που απαιτεί κριτική σκέψη.
Όσες φορές και να το γράψουμε κάποιοι είναι δύσκολο να το καταλάβουν.
Όταν δημοσιολογείς, δεν είσαι ένας απλός αναμεταδότης. Είσαι ένας ενεργός, σκεπτόμενος πολίτης που χρησιμοποιεί τη γλώσσα για να παρέμβει στον δημόσιο διάλογο, να προκαλέσει τη σκέψη και να αναμετρηθεί με τις ιδέες, όχι μόνο με τα γεγονότα!
(Αντε τώρρα να εξηγήσεις τι σημαίνει αυτό που γράψαμε λίγο πιο πάνω... φφφφφφφ.....)
Φτάσαμε όμως σε σημεία η καλή και σκεπτόμενη γραφή να είναι επικίνδυνη γιατί η καθαρή διατύπωση προϋποθέτει καθαρή σκέψη και κυρίως γνώση...
Υπάρχουν εκείνοι που θα προτιμούσαν να είμαστε όλοι αναλώσιμοι... να παράγουμε κείμενα-φασόν... δελτία τύπου ή... "τύπου" δελτία.... χωρίς προσωπικότητα.
Το να ξέρεις να γράφεις σημαίνει ότι έχεις τον έλεγχο της αφήγησής σου. Σημαίνει ότι δεν αφήνεις κανέναν να ερμηνεύσει τις σιωπές σου ή να διαστρεβλώσει τις προθέσεις σου.
Στα δικά μας άρθρα οι λέξεις δεν είναι απλά εργαλεία... είναι τα όπλα μας!!!
Είναι ο τρόπος μας να λέμε την αλήθεια, ακόμα κι αν αυτή δεν είναι πάντα ευχάριστη. Είναι ο τρόπος μας να ξεχωρίζουμε από τον θόρυβο των copy-paste και των ΑΙ κειμένων που κατακλύζουν την καθημερινότητά μας.
Αν κάποιοι ενοχλούνται από την επιμονή μας στην ποιότητα και το βάθος του λόγου, το πρόβλημα δεν είναι δικό μας...
Εμείς θα συνεχίσουμε να ακονίζουμε τις πένες μας. Γιατί οι ειδήσεις παλιώνουν σε λίγες ώρες, αλλά ο δημόσιος λόγος που έχει ψυχή και γνώση, μένει για πολύ...
Εμείς ξέρουμε να γράφουμε. Και αυτό, για κάποιους, είναι το μεγαλύτερό μας πλεονέκτημα.
Υ.Γ. 1 Συνεχίζουμε να εκτιμούμε ακόμα ανθρώπους... αλλά στις κακές συμπεριφορές έχουμε αλλεργία...
Υ.Γ. 2 Για να γραφτεί ολοκληρωμένο το κείμενο αυτό χρειάστηκε κοντά στην μία ώρα... έτσι... για να καταλάβετε ότι δεν γράφουμε ό,τι μας κατέβει, αλλά το σκεφτόμαστε διπλά.
Ν.Λ. - Pieriki.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου