Εδώ και πολλά χρόνια, κάθε φορά που πλησιάζει το καλοκαίρι και η τουριστική περίοδος, έρχεται στην επικαιρότητα το μεγάλο θέμα της θαλάσσιας σύνδεσης της Πιερίας με τη...
Θεσσαλονίκη, με το αεροδρόμιο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, τη Χαλκιδική και τις Βόρειες Σποράδες.
Εκατοντάδες συσκέψεις έχουν γίνει μέχρι σήμερα, επιτροπές Τουρισμού και Επιχειρηματικές, προτάσεις σε διεθνείς Εκθέσεις και φόρουμ για κρουαζιέρες, φιλοξενίες τουριστικών πρακτόρων, ιστοσελίδες εναλλακτικού τουρισμού, μελέτες, συσκέψεις, εξαγγελίες, επερωτήσεις στη Βουλή. Έγιναν έργα στο λιμάνι του Πλαταμώνα, Επιμελητήριο και Περιφέρεια μελέτησαν και πρότειναν τη μετατροπή των λιμενικών υποδομών σε μαρίνες, και άλλα τέτοια πολλά.
Όλα ωραία και καλά, αλλά θαλάσσια σύνδεση δεν έχουμε δει μέχρι σήμερα. Ακούμε μεγάλα λόγια, ωραίες ιδέες, υποσχέσεις, λαγούς με πετραχήλια, αλλά πλοία και δελφίνια γιοκ. Οι τουρίστες από τη Χαλκιδική για να έλθουν στην Πιερία – και το αντίστροφο, για να πάμε εμείς στη Χαλκιδική – πρέπει να κάνουν έναν τεράστιο γύρο οδικά, να ταλαιπωρούνται επί ώρες, να πληρώνουν διόδια κλπ. Για τις Σποράδες η ταλαιπωρία είναι ακόμα μεγαλύτερη.
Ένα παρόμοιο πρόβλημα έχουν πολλά νησιά μας, ένα από αυτά και η Λήμνος. Εδώ και 30 χρόνια ο λημνιακός λαός κάθε χρόνο διαμαρτύρεται για την ανεπάρκεια των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών, την απομόνωση και την ταλαιπωρία. Σύσσωμοι όλοι οι παράγοντες, του νησιού μέχρι τον τελευταίο πολίτη, με αγανάκτηση βλέπουν ότι οι πολιτικοί τούς δουλεύουν ψιλό γαζί. Άλλα υπόσχονται προεκλογικά, κι άλλα κάνουν όταν έλθουν στην εξουσία. Μεγάλα λόγια προεκλογικά, τάζουν λαγούς με πετραχήλια. Μετά τις εκλογές, όμως, όχι μόνον ξεχνούν τις υποσχέσεις, αλλά πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες και τους δουλεύουν κανονικά, αποφεύγοντας να λύσουν τα προβλήματα με διάφορες προφάσεις και τεχνάσματα. Είναι απίστευτη η υποκρισία, οι σοφιστείες και τα ψέματα.
Φέτος το χειμώνα επανήλθε οξύτερο το πρόβλημα των πλοίων. Οι τελευταίες κακοκαιρίες με τα 8-9 μποφόρ, είχαν ως συνέπεια την απίστευτη ταλαιπωρία του κόσμου. Ένας από αυτούς τους Λημνιούς, που πάθαινε και ναυτία όταν το πλοίο κουνούσε, αγανάκτησε από τις καθυστερήσεις και τις ματαιώσεις των δρομολογίων.
Κι έκανε την προσευχή του:
Μεγαλοδύναμε Κύριε, εσύ μπορείς να κάνεις τα πάντα. Σε παρακαλώ, φτιάξε μια μεγάλη γέφυρα να ενώνει το νησί μας με την Καβάλα ή τη Θεσσαλονίκη. Για παράδειγμα, όπως η γέφυρα Ρίου – Αντιρίου. Για να μην ταλαιπωρούμαι εγώ και οι συμπατριώτες μου όποτε ταξιδεύουμε, και για να ταξιδεύουμε σαν άνθρωποι.
Αμέσως ήλθε η απάντηση του Κυρίου:
Τέκνον μου, αυτό που ζητάς είναι πολύ δύσκολο να γίνει. Εδώ για τον λιμενοβραχίονα της Μύρινας είδαν κι έπαθαν να φτιάξουν μερικά μέτρα. Η απόσταση Λήμνου – Καβάλας είναι 48 ναυτικά μίλια. Για μια τέτοια γέφυρα θα χρειαστούν πάνω από 28.000.000.000.000.000.000.000 τρισεκατομμύρια τόνοι μπετόν, άλλα τόσα τρισεκατομμύρια κυβικά σίδερα και άλλα υλικά... Καλύτερα να μου ζητήσεις κάτι άλλο, πιο εύκολο...
Τότε, Κύριε, θα ήθελα κάτι που δεν στοιχίζει τίποτα, αλλά θα απαλλαγώ από ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα που με βασανίζει. Όταν ανοίγω την τηλεόρασή μου και ακούω τους διάφορους πολιτικούς, θα ήθελα να μπορώ να καταλαβαίνω πότε λένε την αλήθεια και πότε ψέματα. Βαρέθηκα να με κοροϊδεύουν, ιδίως προεκλογικά, που έρχονται εδώ στο νησί τόσα χρόνια και υπόσχονται τα πάντα, χωρίς να τα κάνουν.
Ο Κύριος, τότε, απάντησε:
Αυτό που ζητάς, τέκνον μου, είναι ακόμα πιο δύσκολο, σχεδόν αδύνατο να ικανοποιηθεί... Καλύτερα να εξετάσω το προηγούμενο αίτημά σου, για τη γέφυρα...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου