Η Συμφωνία των Πρεσπών θα είναι το κλειδί των φετινών εκλογών και το τέλος της Προδοτικής Αριστεράς στην Ελλάδα

Αν και ο Αλέξης Τσίπρας έχει διαμηνύσει σε όλους τους τόνους πως θα εξαντλήσει την τετραετία, πως θα στήσει εθνικές κάλπες τον Οκτώβριο και πως θα περάσει η συμφωνία των Πρεσπών από την ελληνική βουλή, θα είναι η τελευταία και ο συσχετισμός που θα διαμορφωθεί στη Βουλή η οποία θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το πότε και το πως θα γίνουν οι εκλογές.
Αυτή είναι που ουσιαστικά αποτελεί τον βασικό διαμορφωτή του κοινοβουλευτικού συσχετισμού δυνάμεων και κατ’ επέκταση των πολιτικών εξελίξεων για το 2019.
Όπως αναφέρει στο Slpress.gr η Νεφέλη Λυγερού, η παραπομπή της Συμφωνίας των Πρεσπών στην ελληνική Βουλή ενδέχεται να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις στο πολιτικό σκηνικό. Δεν είναι τυχαίο ότι όλα ανεξαιρέτως τα κομματικά επιτελεία έχουν τεθεί σε κατάσταση εκλογικού συναγερμού, θεωρώντας την επίμαχη ψηφοφορία για την κύρωση, ως καταλύτη ραγδαίων εξελίξεων.

Από τη μία, έχουμε το ζήτημα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Στο Μαξίμου επιχειρούν να διαχειριστούν τον Πάνο Καμμένο, ο οποίος δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να ψηφίσει τη Συμφωνία και ότι το κόμμα του θα αποχωρήσει όχι μόνο από την κυβέρνηση, αλλά και από την συμπολίτευση. Πόσοι, όμως, από τους βουλευτές του θα τον ακολουθήσουν; Έχοντας υπόψη του τις φυγόκεντρες τάσεις, προσπαθεί να περιχαρακώσει την Κοινοβουλευτική του Ομάδα και να διασώσει το πολιτικό του μέλλον.

Υποστηρίζει, μάλιστα, ότι έχει συμφωνήσει με τον πρωθυπουργό να μη δεχθεί μετεγγραφή βουλευτών των Ανεξαρτήτων Ελλήνων στον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι κοινό μυστικό, όμως, πως τουλάχιστον ο Θανάσης Παπαχριστόπουλος έχει ήδη πάρει μετεγγραφή και απλώς τηρεί τα προσχήματα, περιμένοντας να κάνει και επισήμως το άλμα, όταν θα σπάσει ο κυβερνητικός συνασπισμός. Πιθανολογείται πως τον ίδιο δρόμο θα πάρει και η Έλενα Κουντουρά, ενώ ο Τέρενς Κουίκ την έχει ήδη κάνει.

Από τη δική του πλευρά, το Μέγαρο Μαξίμου αφήνει να εννοηθεί πως θα εξασφαλίσει την αναγκαία κοινοβουλευτική πλειοψηφία για την κύρωση της Συμφωνίας με τη συνδρομή βουλευτών από το Ποτάμι, ανεξαρτήτων και ίσως και κάποιων βουλευτών από το ΚΙΝΑΛ. Προφανώς, υπολογίζει την Κατερίνα Παπακώστα, η οποία αποτελεί και κυβερνητική μεταγραφή.

Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ, πάντως, όλο και αντιμετωπίζουν ως πιθανότερο το σενάριο να στηθούν κάλπες τον Μάιο. Αυτό θα καταστεί αναπόφευκτο εάν ο πρωθυπουργός δεν καταφέρει τελικά να εξασφαλίσει την αναγκαία κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αλλά πιθανότατα θα επιλέξει το σενάριο των τριπλών εκλογών τον Μάιο για λόγους κομματικού-εκλογικού συμφέροντος.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Σκοπιανός πρωθυπουργός δεν έχει πρόθεση να κάνει εύκολη τη ζωή του Αλέξη Τσίπρα. Στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του ανέφερε πως το 2019 είναι «έτος ενσωμάτωσης» για την ΠΓΔΜ. Η «Μακεδονία», είπε, είναι ένα βήμα πριν γίνει μέλος του ΝΑΤΟ. Αυτό το βήμα είναι συγκεκριμένο, απαράβατο και δεν είναι άλλο από την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Δεν πρέπει να ξεχνάει, άλλωστε κανείς ότι σε λίγες μόλις ημέρες, στις 9 Ιανουαρίου, ξεκινά η συζήτηση πάνω στο τελικό κείμενο της αναθεώρησης του Συντάγματος στη Βουλή των Σκοπίων, ενώ η τελική ψηφοφορία αναμένεται να γίνει στις 15 Ιανουαρίου. Μέχρι τότε ο Ζόραν Ζάεφ έχει στραμμένο το βλέμμα του στο δικό του πολιτικό ακροατήριο. Γι’ αυτό και χρησιμοποιεί τη ρητορική που τον εξυπηρετεί, ακόμα κι αν αυτό προβληματίζει τους Δυτικούς και προκαλεί εμπόδιο στο Μέγαρο Μαξίμου.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Σκοπιανός πρωθυπουργός προσφέρει μέχρι και αμνηστία όσων συμμετείχαν στα βίαια επεισόδια του Απριλίου του 2017 μέσα στη Βουλή της ΠΓΔΜ, για να εξασφαλίσει ότι θα παραμείνουν μέχρι το τέλος στο πλευρό του οι βουλευτές του VMRO που τον στήριξαν στην αναθεώρηση του Συντάγματος.