Η μανία απαλλαγής από έναν παλιό σιδηροδρομικό διάδρομο ο οποίος μπορεί με σύγχρονες τεχνικές προδιαγραφές να συνυπάρξει αρμονικότατα μέσα στον οικιστικό ιστό του Πλαταμώνα, για να δημιουργηθεί απλωσιά στο πάρκινγκ κτλ δεν πρέπει να είναι η κεντρική ιδέα της "ανάπτυξης. Ούτε αποτελεί δικαιολογία άμα η σημερινή κατάστασή του ως ανενεργής υποδομής για κάποιους λόγους δεν εμφανίζει την πρέπουσα εικόνα ή για την ώρα δεν έχει επαναξιοποιηθεί συγκοινωνιακά από την ΤΡΑΙΝΟΣΕ ή άλλον συγκοινωνιακό φορέα.
Τουναντίον θα ήταν χρήσιμη η μελέτη παραδειγμάτων διεθνώς που καταδείχνουν το πώς οι πόλεις προσπαθούν να απαλλαγούν από την αποπνικτική αυτοκίνηση.
Πρόοδος και πολιτισμός είναι η αναζήτηση σύγχρονων μορφών αξιοποίησης των παλιών σιδηροδρομικών υποδομών για ήπια συγκοινωνιακή, αισθητική, και πολύπλευρα ήπια ανάπτυξη με στόχο τον περιορισμό του κατακλυσμού των Ι.Χ αυτοκινήτων. Για μια πραγματική ωφέλιμη περιβαλλοντική μεταμόρφωση προς όφελος και της τουριστικής ανάπτυξης του Πλαταμώνα.
Αυτό θα πρέπει να εξεταστεί πολύ σοβαρά χωρίς τη γνωστή βιασύνη να απαλλαγούν κάποιοι από την εγκαταλελειμμένη σήμερα (ιστορική για τον Πλαταμώνα) σιδηροδρομική γραμμή. Αλήθεια ποια είναι τα ΣΒΑΚ (Σχέδια Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας) για τον Πλαταμώνα χωρίς να έχει βαρύνοντα ρόλο ένα μέσο σταθερής τροχιάς του οποίου η υποδομή του διαδρόμου υπάρχει ήδη στον τόπο;
Υ.Γ. Ευχαριστώ θερμά τον φίλο Φώτη Λυκομήτρο ο οποίος έχεις αποθανατίσει φωτογραφικά τις ωραίες εποχές του Πλαταμώνα.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου