Νίκος Λακασας: "Όλα ξεκινάνε από το σπίτι. Μύθος ή πραγματικότητα;"

Είναι πραγματικά σοκαριστικό όταν βλέπει κανείς τη σκληρή πραγματικότητα αποτυπωμένη σε ηλικίες που θα έπρεπε να συνδέονται μόνο με την αθωότητα....

​Δεν είναι πια μεμονωμένα περιστατικά... Είναι μια καθημερινή πολεμική ανταπόκριση από τις γειτονιές μας... Είναι δίπλα μας!

Μέσα σε μόλις 60 ημέρες, η Ελλάδα μετρά πληγές που δεν κλείνουν με επίδεσμους.

​Σιγουρα τα είδατε! Διαβάσατε τις ηλικίες;;;; Κοιτάξτε τα γεγονότα:

​Σέρρες: Ένας 16χρονος ομολογεί ότι σκότωσε έναν 17χρονο για ένα μήνυμα....

​Αμαλιάδα: Ένας 14χρονος εκβιάζει 12χρονο, του αποσπά πάνω από 8.000...

​Χολαργός: 17χρονος και 19χρονος στήνουν ενέδρα θανάτου σε 14χρονο και μετά ποζάρουν στα σοσιαλ με το μαχαίρι....

​Πάτρα: 13χρονος καταρρέει στο σχολείο από χρήση κάνναβης που του έδωσαν 15χρονοι συμμαθητές του....

​Κυψέλη: 16χρονη μαχαιρώνει 14χρονη μέσα στην τάξη με πεταλούδα...

​Αττική: Εξάρθρωση συμμορίας που διακινούσε ναρκωτικά μέσα σε σχολεία, με μέλη παιδιά 14 και 15 ετών....

​Συμπλοκές στη Βάρκιζα... επιθέσεις με γλάστρες στη Ρόδο... ξυλοδαρμοί για τη διαφορετικότητα στην Ηλεία.... Θεσσαλονίκη... Μαχαίρια σε σχολεία....

9.000 ανήλικοι βρέθηκαν στο στόχαστρο των αρχών μόνο το τελευταίο έτος!!!

9000 παιδιά!!!!

​Αυτό δεν είναι bullying. Είναι παρακμή....!!

​Τα μαχαίρια κ τα ναρκωτικά στις σχολικές τσάντες δεν είναι απλώς όπλα.... είναι η απόδειξη ότι αποτύχαμε να τους δώσουμε κάτι άλλο να κρατήσουν!!

Αποτύχαμε να τους μάθουμε την αξία της ζωής, γιατί ίσως κι εμείς την ξεχάσαμε.... Ίσως κι εμείς κάπου να χαθήκαμε!

Όταν τα παιδιά κρατούν αιχμηρά αντικείμενα αντί για όνειρα, η κατάρρευση της κοινωνίας δεν είναι μια μελλοντική απειλή... είναι η τρέχουσα πραγματικότητα!!!

​Το αίμα στις σχολικές αυλές δεν καθαρίζει εύκολα.

Και όσο εμείς κοιτάμε τη δουλειά μας, όσο κοιτάμε μόνο το πορτοφόλι μας και το κοινωνικό μας στατους (μη χέσω...) , τόσο τα βλέμματα των παιδιών θα σκληραίνουν... τόσο οι ψυχές τους θα οπλίζονται με κακια κ η ανθρωπιά υποχωρεί...

Το σπίτι δεν είναι μόνο οι τέσσερις τοίχοι....

Είναι το πρώτο σχολείο των συναισθημάτων! Όταν η απουσία γίνεται κανόνας, όταν η βία θεωρείται λύση και η αδιαφορία ελευθερία, τότε το παιδί βγαίνει στον δρόμο οπλισμένο με τον θυμό που μάζεψε στο τραπέζι της κουζίνας.... Μια κοινωνία σε σήψη ξεκινά από οικογένειες που έπαψαν να μιλάνε... να ακούνε.... να νιώθουν....

​Πριν η επόμενη είδηση λοιπόν αφορά το δικό μας παιδί, καλό είναι να αναρωτηθούμε... τι κόσμο τους παραδίδουμε κ γιατί τον αφήνουμε να σαπίζει σφυρίζοντας αδιάφορα σκρολάροντας την οθόνη του κινητού.... ;;;;;

Νίκος Λακασάς

Σκεπτόμενος πολίτης