Καθώς έφυγε το 2025 αντιλαμβάνεται κανείς ότι η τελευταία εικοσιπενταετία 2000-2025 ήταν εικοσιπενταετία των μηδενικών.
Οι μέτριοι οι ατάλαντοι οι ανίκανοι Κυριάρχησαν σε όλα τα επίπεδα (πολιτική-τέχνες-γράμματα-πολιτισμό) Και την ίδια περίοδο οι σημαντικοί και οι αξιόλογοι σιώπησαν ή βολεύτηκαν στην ευκολία τους.
Ήταν εικοσιπενταετία που στην κεντρική πολιτική σκηνή κυριάρχησαν οι Κώστας Καραμανλής, Γιώργος Παπανδρέου,
Αντώνης Σαμαράς, Καρατζαφέρης Τσίπρας,Μητσοτάκης,Καμμένος,Βελόπουλος,Γεωργιαδης,Χατζιδάκης.
Ήταν αυτοί Που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη ζωή μας και στην πορεία της χώρας, ήταν αυτοί και το πολιτικό τους
σύστημα που έφεραν την κρίση και
την πτώχευση της Χώρας.
Ήταν αυτοί που δίπλα με άλλους πρωτοκλασάτους το μόνο που έκαναν ήταν να μεθοδεύουν και να ενισχύουν τον παράνομο πλουτισμό τους και την προσωπική τους εικόνα.
Ποιός γνωρίζει που σπούδασαν τι σπούδασαν που εργάσθηκαν που
διακρίθηκαν πριν την ενασχόληση τους
με την πολιτική;
Ήταν η εικοσιπενταετία μιας επίπλαστης ευδαιμονίας με δανεικά.
Της «πρώτη φορά αριστερά» με τον Καμμένο. Της αριστείας με τους μεταλλαγμένους ακροδεξιούς του Καρατζαφέρη σε μπλε Δημοκράτες και τους πράσινους χαμαιλέοντες σε γαλάζιους φωστήρες και σωτήρες.
Στο ευρωκοινοβούλιο εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, οι περισσότεροι άσχετοι,παρουσιαστές ,ηθοποιοί ποδοσφαιριστές,αποτυχόντες βουλευτές και βολεμένοι.
Στην πνευματική και πολιτιστική ζωή
φτώχια και μιζέρια. Κάπου κάπου ξεχώριζε κανείς σαν αναλαμπή και χανόταν στο απέραντο διάστημα τη
ανυπαρξίας.
Η υποβάθμιση της παιδείας από το Δημοτικό μέχρι και το Πανεπιστήμιο είναι ότι χειρότερο για την Ελληνική κοινωνία.
Η νέα γενιά χωρίς γνώση, χωρίς διαπαιδαγώγηση, χωρίς κριτική σκέψη κινδυνεύει να μείνει στο περιθώριο των πνευματικών -πολιτικών και πολιτιστικών αναζητήσεων.
Ήταν η εικοσιπενταετία του Ρέμου, της Βανδή, του Ρουβά, της Βίσση ,πλαστικά είδωλα με προκατασκευασμένες επιτυχίες.
Μια απίστευτη υποκουλτούρα που πνίγει τα πάντα από την Βουλή και τις επιχειρήσεις ως τα θέατρα και τα Πανεπιστήμια.
Η φτήνια και υποκρισία δεν έμειναν μόνο στην δημόσια σφαίρα, κατέκλυσαν και την ιδιωτική. Κυρίαρχο στοιχείο το κέρδος.
Τράπεζες-μεγάλοι πάροχοι ενέργειας μεγάλες τεχνικές εταιρίες-καρτέλ τροφίμων-μεγάλα μέσα μαζικής επικοινωνίας -εφοπλιστές -ιδιωτικά ιατρικά κέντρα στο αφήγημα της σταθερότητας και της οικονομικής ανάτασης και ανάπτυξης στράγγισαν τον Έλληνα πολίτη, τον πρωτογενή τομέα της αγροτικής οικονομίας τις μικρές επιχειρήσεις, το μικρό εμπόριο, τα πακέτα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όπως έλεγε ένας τίτλος μιας παλιάς Ιταλικής κωμωδίας επικράτησε ο κλέψας του κλέψαντος.
Την ίδια εικοσιπενταετία του περασμένου αιώνα και μέχρι τα μέσα. του, στην πολιτική ζωή μεσουρανούσαν
προσωπικότητες όπως ο Τρικούπης,ο Βενιζέλος, ο Γούναρης ο Δραγούμης,ο Κουντουριώτης ,ο Τσαλδάρης ,ο Πλαστήρας και ο Σοφούλης.
Στην πνευματική ζωή ο Καβάφης, ο Καριωτάκης ,ο Καζαντζάκης ο Παλαμάς, ο Βάρναλης, ο Σικελιανός ,ο Θεοτοκάς ο Εμπειρίκος ,ο Σεφέρης ,ο Ρίτσος ,ο Ελυτης ,ο Γκατσος, ο Θεοδορακης, ο
Χατζιδάκης και τόσοι άλλοι.
Στο θέατρο Κοτοπούλη, Κυβέλη ,Ροντήρης ,Βεάκης,Μινωτής,Παξινού, Κουν,Χορν ,Λογοθετίδης ,Νεζερ, Μυράτ
Κατρακης.
Στη ζωγραφική Λύτρας ,Ροιλος ,Μαλεας,
Παρθένης ,Κόντογλου,Παπαλουκας ,
Μόραλης ,Τσαρουχης ,Μυταράς .
Παρ’ όλα αυτά υπάρχει ελπίδα και αυτή είναι στη νέα γενιά που απεγκλωβισμένη από στείρους φανατισμούς και πολιτικές αγκυλώσεις θα πρέπει να απορρίψουν την πλαστογραφία των επιλογών ζωής και να υπηρετήσουν πιο ανθεκτικές αλήθειες και αξίες.
Γιωργος Μοσχίδης
Πρώην Δημοτικός Σύμβουλος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου