Είναι να απορεί κανείς με την εφευρετικότητα της ελληνικής γραφειοκρατίας όταν πρόκειται να «στριμώξει» τον πολίτη ανάμεσα σε αλληλοσυγκρουόμενες υπουργικές αποφάσεις, παρατάσεις και μια ανεξέλεγκτη αγορά. Η ιστορία με το νέο πρότυπο φαρμακείου DIN 13164:2022 άρχισε ως μια προσπάθεια εκσυγχρονισμού της ασφάλειας. Κατέληξε, όμως, να είναι άλλο ένα παράδειγμα του πώς ο ευσυνείδητος πολίτης μετατρέπεται σε «κορόιδο», πληρώνοντας το… μάρμαρο μιας νομοθεσίας που μπάζει από παντού
Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος παραλογισμού
Η αντίστροφη μέτρηση άρχισε την 1η Απριλίου 2026 (μοιάζει τόσο ειρωνική η ημερομηνία…) με τη δημοσίευση της υπουργικής απόφασης στο ΦΕΚ 1804/Β. Μέχρι τις 7 Απριλίου, η είδηση είχε πάρει διαστάσεις. Αφού κάθε οδηγός όφειλε έως τις 18 Ιουνίου να έχει εναρμονιστεί με τις νέες, αυστηρές προδιαγραφές. Πολλοί Έλληνες, θορυβημένοι από την βραχύχρονη προθεσμία, έσπευσαν να προμηθευτούν το «μαγικό» κουτάκι.
Η αγορά αντέδρασε με όρους «χρηματιστηρίου επιδέσμων». Παρακολουθήσαμε τιμές να εκτοξεύονται από τα 18,99€ στα 22,99€ μέσα σε ένα βράδυ, απλώς και μόνο επειδή κάποιοι έμποροι κατάλαβαν ότι η ζήτηση θα ανέβει. Και μετά, ήρθε η ψυχρολουσία: Στις 27 Απριλίου, ανακοινώθηκε η παράταση της εφαρμογής για την 1η Ιανουαρίου 2027.
Δεν διαφωνούμε καθόλου με την ανανέωση των φαρμακείων ή τη νέα ημερομηνία. Αλλά ο τρόπος δημιούργησε μια άδικη συνθήκη. Όποιος αγόρασε φαρμακείο τον Απρίλιο και δεν περίμενε την τελευταία στιγμή για να είναι νόμιμος, θα έχει στα χέρια του έναν εξοπλισμό που θα έχει ήδη «γράψει» πολλούς μήνες ζωής στο ράφι ή στο πορτμπαγκάζ πριν την υποχρεωτική εφαρμογή. Θα ήταν σωστό εξ αρχής να ανακοινωθεί η ρεαλιστική προθεσμία της Πρωτοχρονιάς του 2027.
Το προφίλ του «κορόιδου»
Με αυτές τις πρακτικές, για άλλη μια φορά ο προνοητικός νομοταγής είναι αυτός που τελικά πληρώνει το «καπέλο». Εμπιστεύτηκε τις αρχικές προθεσμίες και τώρα βλέπει το καινούριο φαρμακείο του να παλιώνει. Την ίδια στιγμή, ο «πονηρός» που αδιαφόρησε, θα αγοράσει το δικό του λίγο πριν το 2027, έχοντας κερδίσει σχεδόν έναν χρόνο ωφέλιμης «ζωής».
Είναι η κλασική ελληνική παθογένεια: τιμωρούμε αυτόν που προετοιμάζεται και επιβραβεύουμε την καθυστέρηση. Όποιος έσπευσε, αγόρασε ένα προϊόν που κατασκευάστηκε τουλάχιστον δύο μήνες πριν την κυκλοφορία του. Με την παράταση των 6 μηνών, το φαρμακείο αυτό θα είναι ήδη ακόμα και ενός έτους παλιό όταν το μέτρο τεθεί σε ισχύ.
Παρόμοιες πρακτικές έχουμε δει με όσους (στρατηγικά) συσσωρεύουν χρέη και μετά βλέπουν «κουρέματα» που όσοι έκαναν θυσίες για να είναι συνεπείς δεν θα δουν ποτέ.
Πετάμε λειτουργικά υλικά;
Η νομοθεσία αναφέρει ότι το περιεχόμενο πρέπει να ανανεώνεται το πολύ κάθε δύο χρόνια λόγω των κακών συνθηκών διατήρησης στην ζέστη. Εδώ υπάρχει ένας παραλογισμός. Είναι αλήθεια ότι ένα υγειονομικό υλικό που ψήνεται στο πορτμπαγκάζ κάτω από τον καυτό καλοκαιρινό ήλιο μπορεί να αλλοιωθεί. Ωστόσο, αυτό δεν αφορά όλα τα υλικά, ενώ υπάρχουν χιλιάδες περιπτώσεις αυτοκινήτων που φυλάσσονται σε σκιερά μέρη ή κλειστά γκαράζ.
Γιατί αυτοί οι άνθρωποι υποχρεούνται να πετάξουν υλικά που έχουν ημερομηνία λήξης 2 ή και 3ων ετών αργότερα; Και πόσο «πράσινη» ή περιβαλλοντικά υπεύθυνη επιλογή είναι αυτή. Ενώ βέβαια όταν ένα φαρμακείο είναι ήδη ενός έτους στη επίσημη εφαρμογή του μέτρου, ο οδηγός θα πρέπει να το αντικαταστήσει σε μόλις 12 μήνες! Η απάντηση φαίνεται να κρύβεται περισσότερο στα χρήματα παρά στην πραγματική ασφάλεια.
Το ανέκδοτο του ελέγχου και το πρόστιμο των 30€
Το πρόστιμο για έλλειψη φαρμακείου ή λάθος προδιαγραφές είναι 30€. Όμως είναι πρακτικά αδύνατο να γίνει ένας ουσιαστικός έλεγχος;
Η απόδειξη: Κανένας νόμος δεν μας υποχρεώνει να έχουμε την απόδειξη αγοράς μαζί μας. Ακόμη κι αν την είχαμε, το θερμικό χαρτί θα είχε καταστραφεί μέσα σε λίγες εβδομάδες. Πώς θα αποδείξει ο τροχονόμος αν το φαρμακείο αγοράστηκε περισσότερα από δύο χρόνια πριν;
Ο έλεγχος-μαμούθ: Είναι αδύνατον για έναν τροχονόμο να κρατάει μια λίστα με 16 κατηγορίες προϊόντων και συνολικά 43 αντικείμενα, ελέγχοντας αν οι γάζες έχουν τις ακριβείς διαστάσεις που ορίζει το πρότυπο. Γι’ αυτό, το πιθανότερο είναι ο έλεγχος θα παραμείνει τυπικός, καθιστώντας την αυστηρότητα του νόμου μια κενή απειλή.
Πιστοποιημένο κουτί πρώτων βοηθειών ή… τάπερ; Μπορούμε νόμιμα να φτιάξουμε ένα φαρμακείο τοποθετώντας τα υλικά του προτύπου σε οποιοδήποτε κουτί είναι ανθεκτικό στη σκόνη, τα έλαια και την υγρασία. Δεν απαιτείται αγορά ενός έτοιμου φαρμακείου με την εξωτερική σήμανση DIN 13164:2022. Αρκεί το περιεχόμενο να είναι πλήρες και να καλύπτει τις προδιαγραφές.
Η οδική ασφάλεια είναι πολύ σοβαρό θέμα για να μετατρέπεται σε εισπρακτικό μηχανισμό. Το νέων προδιαγραφών φαρμακείο είναι χρήσιμο, αλλά ο τρόπος που επιβλήθηκε ευνοεί την αισχροκέρδεια. Ίσως θα ήταν εξίσου χρήσιμο η πολιτεία να εστιάσει στην υποχρεωτική πρακτική εκπαίδευση πρώτων βοηθειών και να μην εστιάζει στα εκατοστά των επιδέσμων που κανείς δεν μπορεί να ελέγξει στην πράξη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου