Χρόνο με τον χρόνο φαίνεται πως οι νόμοι γίνονται ολοένα και αυστηρότεροι όσον αφορά την οδική ασφάλεια.
Την ίδια στιγμή όμως, τα σύγχρονα αυτοκίνητα
γίνονται επίσης πιο ισχυρά και συνεχίζουν να λανσάρονται με τελικές ταχύτητες που αγγίζουν ή ξεπερνούν τα 200, 230 ή και 250 χλμ./ώρα, όταν το ανώτατο νόμιμο όριο στους περισσότερους ελληνικους και ευρωπαϊκούς αυτοκινητοδρόμους δεν ξεπερνά τα 130 χλμ./ώρα. Γιατί συμβαίνει αυτό;Η ψυχολογία του καταναλωτή
H πρώτη και πιο απλή ίσως εξήγηση που μπορεί να σκεφτεί κάποιος αφορά την καταναλωτική ψυχολογία. Το αυτοκίνητο παραμένει ένα προϊόν που συνδέεται με το συναίσθημα, το κύρος και την αίσθηση της ελευθερίας.
Η αγορά ενός οχήματος με υψηλές δυνατότητες δηλαδή, ακόμη και αν αυτές δεν αξιοποιηθούν ποτέ στο έπακρο, προσφέρει στον ιδιοκτήτη μια αίσθηση υπεροχής και σιγουριάς. Ο καταναλωτής επιθυμεί να γνωρίζει ότι πληρώνει για ένα προϊόν με υψηλά περιθώρια δυνατοτήτων και οι εταιρείες από την πλευρά τους ξέρουν πως πολλοί είναι πρόθυμοι να πληρώσουν κάτι παραπάνω για ένα αυτοκίνητο με υψηλότερες δυνατότητες.
Η Γερμανία και ο ρόλος της
Ένας ακόμη λόγος είναι η παγκόσμια κλίμακα της αυτοκινητοβιομηχανίας. Οι εταιρείες εξελίσσουν πλατφόρμες και μοντέλα που πρέπει να πωλούνται σε πολλές διαφορετικές χώρες με ελάχιστες τροποποιήσεις, ώστε να κρατούν το κόστος παραγωγής σε χαμηλά επίπεδα. Στο επίκεντρο αυτής της ευρωπαϊκής στρατηγικής του βρίσκεται η Γερμανία, η μοναδική χώρα στον αναπτυγμένο κόσμο όπου υπάρχουν ακόμη τμήματα του αυτοκινητοδρόμου Autobahn χωρίς κανένα όριο ταχύτητας.
Έτσι λοιπόν, ιδίως τα ευρωπαϊκά μοντέλα σχεδιάζονται με γνώμονα τις απαιτήσεις της γερμανικής αγοράς. Ένα όχημα πρέπει να μπορεί να κινηθεί με 200+ χλμ./ώρα στην Autobahn με απόλυτη ασφάλεια. Αυτό σημαίνει ότι τα φρένα, η ανάρτηση, το σύστημα διεύθυνσης και η αεροδυναμική του πρέπει να είναι υψηλού επιπέδου.
Αυτή η μηχανολογική προδιαγραφή μεταφέρεται αυτούσια και στα αυτοκίνητα που πωλούνται στην Ελλάδα, τη Γαλλία ή την Ιταλία. Θα ήταν οικονομικά ασύμφορο για μια εταιρεία να επανασχεδιάζει τα μηχανικά μέρη ανάλογα με τη νομοθεσία της κάθε χώρας-αγοράς.
Η γερμανική «ιδιαιτερότητα» ωστόσο δεν εξηγεί γιατί ακόμη και μοντέλα που δεν προσφέρονται αποκλειστικά σε χώρες και αγορές εκτός Ευρώπης, εξακολουθούν να προσφέρουν στους οδηγούς τελικές ταχύτητες άνω των 200 χλμ./ώρα.
Η υψηλή τελική ταχύτητα ως ανάγκη
Πιο σημαντική είναι η μηχανολική εξήγηση αυτής της επιλογής, τουλάχιστον όσον αφορά τα αυτοκίνητα που βασίζονται εξολοκλήρου ή εν μέρει σε συμβατικό κινητήρα για την κίνησή τους. Για να έχει τη δυνατότητα ένα αυτοκίνητο βενζίνης ή diesel να κινείται με ασφάλεια, άνετα, με την απαιτούμενη σταθερότητα και παράλληλα οικονομικά, πρέπει ο κινητήρας του να μην λειτουργεί στο όριο των δυνατοτήτων του.
Για παράδειγμα, εάν ένα αυτοκίνητο είχε μέγιστη τελική ταχύτητα 130 χλμ./ώρα, σημαίνει πως ο κινητήρας του θα «δούλευε» λίγο πριν τον κόφτη, με συνέπεια το σύνολο να κινδυνεύει με υπερθέρμανση, η κατανάλωση καυσίμου να εκτοξεύεται και η μακροζωία του κινητήρα να μειώνεται.
Με λίγα λόγια, οι κατασκευαστές σχεδιάζουν τους κινητήρες, ώστε στα 130 χλμ./ώρα να λειτουργούν εύρυθμα και χωρίς υψηλή καταπόνηση. Οι στροφές ανά λεπτό παραμένουν σε χαμηλό επίπεδο, ο θόρυβος που εισέρχεται στην καμπίνα από το μηχανοστάσιο ελαχιστοποιείται και σε βάθος χρόνου, ενισχύεται η μακροζωία του.
Το πλεονέκτημα σε ασφάλεια
Μια άλλη κρίσιμη παράμετρος είναι η ανάγκη για γρήγορες ρεπρίζ και όχι απαραίτητα για υψηλή τελική ταχύτητα. Η ισχύς που απαιτείται για να εκκινήσει ένα σύγχρονο αυτοκίνητο από στάση, ή για να προσπεράσει με ασφάλεια σε έναν επαρχιακό δρόμο διπλής κατεύθυνσης είναι τέτοια που, μεταφράζεται αυτόματα και σε υψηλή τελική ταχύτητα.
Αν η ιπποδύναμη περιοριζόταν με τέτοιο τρόπο ώστε το όχημα να μην μπορεί να ξεπεράσει τα 130 χλμ./ώρα, οι ρεπρίζ του για παράδειγμα από τα 80 στα 120 χλμ./ώρα, θα ήταν νωθρές. Ένα αυτοκίνητο χωρίς επαρκή αποθέματα ισχύος θα χρειαζόταν πολύ μεγάλο χρόνο και απόσταση για να ολοκληρώσει ένα προσπέρασμα, αυξάνοντας, συνεπώς, τον κίνδυνο ατυχήματος.
Η περίπτωση των ηλεκτρικών
Το τοπίο στα αμιγώς ηλεκτρικά αυτοκίνητα είναι πιο ξεκάθαρο, αφού λόγω της άμεσης ροπής που προσφέρουν οι ηλεκτροκινητήρες, τα ΕVs δεν χρειάζονται πολλά άλογα για να πετύχουν καλές ρεπρίζ και συνεπώς, η ανάγκη για υψηλές ιπποδυνάμεις είναι μικρότερη. Αυτό επιτρέπει στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα να τοποθετούν περιορισμό στην τελική ταχύτητα (συνήθως στα 160-180 χλμ./ώρα), όχι λόγω των ορίων ταχύτητας αλλά και λόγους διαχείρισης της ενέργειας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε άλλωστε ότι όταν ένα ηλεκτρικό κινείται με υψηλή ταχύτητα, σπαταλά εκθετικά περισσότερη ενέργεια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου