Χρυσά κέρδη για τους εφοπλιστές στα Στενά του Ορμούζ. Μία ριψοκίνδυνη αποστολή ελέω πολέμου. Τα δρομολόγια «shuttle» και ship-to-ship.
Το πετρέλαιο εξέρχεται από τον Περσικό
Κόλπο με τον ταχύτερο ρυθμό από την έναρξη του πολέμου του Ιράν, παρά το γεγονός ότι η πρόσφατη έξαρση των επιθέσεων απειλεί τη ροή του. Το κόστος μεταφοράς είναι εξωφρενικό: φτάνει έως και τα 40 εκατ. δολάρια για ένα ταξίδι διάρκειας μερικών ημερών. Για τους παραγωγούς «μαύρου χρυσού», η διαδικασία αξίζει τον κόπο καθώς το να παραμείνει το καύσιμο αδιάθετο είναι οικονομικά χειρότερο από το να επωμιστούν τα ναύλα και την πώληση με μικρότερα περιθώρια κέρδους.Έτσι, οι παραγωγοί εντός του Κόλπου στράφηκαν στη ναύλωση γιγαντιαίων τάνκερς μεταφοράς αργού πετρελαίου, γνωστών ως VLCC (Very Large Crude Carriers), για να πραγματοποιήσουν ένα επικίνδυνο δρομολόγιο τύπου «shuttle» (συνεχούς μεταφοράς), σύμφωνα με τη Wall Street Journal. Τα πλοία εισέρχονται στον Περσικό Κόλπο μέσω των Στενών του Ορμούζ, φορτώνουν στα λιμάνια, εξέρχονται και στη συνέχεια μεταφορτώνουν το πετρέλαιο σε άλλο πλοίο που αναμένει ακριβώς έξω από τη θαλάσσια δίοδο.
Αυτά είναι τα νέα οικονομικά δεδομένα των Στενών του Ορμούζ εν καιρώ πολέμου, ωθώντας τους παραγωγούς να αποδεχτούν κόστη - ρεκόρ προκειμένου να διατηρήσουν τη ροή του αργού. Παράλληλα, οι εφοπλιστές αποκομίζουν μερικές από τις υψηλότερες αποδόσεις που έχει γνωρίσει ο κλάδος εδώ και δεκαετίες, ενώ οι ναυτικοί που πραγματοποιούν τον επικίνδυνο πλου αμείβονται όσο ποτέ άλλοτε.
Όπως υπογραμμίζει η WSJ, αυτές οι οικονομικές απολαβές συνοδεύονται από σημαντικούς κινδύνους παρά το γεγονός πως ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, με νέες δηλώσεις ξεκαθάρισε ότι δεν σκοπεύει να χτυπήσει το Ιράν πριν από τις εκλογές του Κογκρέσου, επικαλούμενες τις «παραγωγικές», όπως τις χαρακτήρισε, συνομιλίες με την Τεχεράνη.
Τα δρομολόγια τύπου «shuttle» δεν ήταν απαραίτητα πριν από τον πόλεμο. Ωστόσο, όταν η Τεχεράνη άρχισε να πλήττει εμπορικά πλοία στα Στενά του Ορμούζ, οι αγοραστές στην Ασία δίσταζαν να στείλουν τα δικά τους τάνκερς για να παραλάβουν πετρέλαιο από το εσωτερικό του Κόλπου με τον μαύρο χρυσό τόσο το Brent όσο και το αμερικανικό αργό Western Texas Intermediate (WTI) να παραμένουν σε τριψήφια ύψη.
Πλέον, οι παραγωγοί πετρελαίου λαμβάνουν ποσά μεταξύ 30 και 40 εκατ. δολαρίων για ένα δρομολόγιο μετ' επιστροφής μέσω των Στενών του Ορμούζ -ήτοι 15 έως 20 δολάρια ανά βαρέλι, εξαιρουμένης της ασφάλισης- σύμφωνα με ναυλομεσίτες. «Για πολλούς πλοιοκτήτες, η τρέχουσα αγορά αποφέρει έσοδα σε επίπεδα που σπάνια συναντώνται στην πρόσφατη ιστορία του κλάδου», τόνισε ο Δημήτρης Μανιάτης, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας ναυτιλιακών κινδύνων Marisks.
Η απευθείας μεταφορά πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο στις παγκόσμιες αγορές είναι επίσης ακριβότερη από ποτέ, γεγονός που ενισχύει την ελκυστικότητα των δρομολογίων τύπου «shuttle». Το κόστος ναύλωσης ενός υπερδεξαμενόπλοιου (supertanker) για τη διαδρομή από τον Περσικό Κόλπο προς την Κίνα ξεπέρασε το 1,2 εκατ. δολάρια την ημέρα στα τέλη Σεπτεμβρίου.
Πριν από την έναρξη των εχθροπραξιών, το κόστος αυτό ανερχόταν σε περίπου 231.400 δολάρια την ημέρα, σύμφωνα με την Clarksons Research, πάροχο ναυτιλιακών δεδομένων. Στις αρχές Ιανουαρίου, το κόστος ήταν μικρότερο από 40.000 δολάρια την ημέρα. Βεβαίως, τα μεγάλα κέρδη από αυτά τα δρομολόγια μεταφοράς φτάνουν και στους ίδιους τους ναυτικούς.
Όσοι είναι πρόθυμοι να εκτελέσουν τα δρομολόγια σε εμπόλεμες ζώνες -πολλοί εκ των οποίων προέρχονται από την Ινδία, τις Φιλιππίνες και την Κίνα- προσελκύονται με μεροκάματα που αντιστοιχούν σε δύο ή τρεις φορές τον συνήθη μηνιαίο μισθό τους. Μια εταιρεία στελέχωσης πληρωμάτων με έδρα το Σανντόνγκ προσφέρει έως και 25.000 δολάρια (22.300 ευρώ) για ένα δρομολόγιο μετ' επιστροφής.
Η πληρωμή των 25.000 δολαρίων (22.300 ευρώ) χρησιμοποιείται επί του παρόντος για την πρόσληψη δόκιμων και απλών ναυτών για ένα δεξαμενόπλοιο τύπου VLCC, το οποίο θα εισέρχεται στον Περσικό Κόλπο στο πλαίσιο κυλιόμενου προγράμματος δρομολογίων. «Δεδομένων των εκατομμυρίων που κερδίζονται αυτή τη στιγμή, το ποσό αυτό είναι αμελητέο για τους πλοιοκτήτες», τόνισε ο Ρίτσαρντ Μάθιους, διευθυντής συμβουλευτικών υπηρεσιών και έρευνας στη ναυλομεσιτική εταιρεία E.A. Gibson.
Η ζήτηση για δρομολόγια μεταφοράς «shuttle» εκτινάχθηκε τον περασμένο μήνα, αφότου επιθέσεις με drones οδήγησαν στο κλείσιμο του αγωγού Ανατολής-Δύσης (East - West) της Σαουδικής Αραβίας, ο οποίος αποτελούσε εναλλακτική οδό εξαγωγής. Προκειμένου να συνεχίσει τις εξαγωγές πετρελαίου, η Saudi Aramco -η κορυφαία πετρελαϊκή εταιρεία του Ριάντ- ακολούθησε το παράδειγμα άλλων εταιρειών, επιστρατεύοντας ειδικά δεξαμενόπλοια για τη διενέργεια αυτών των δρομολογίων.
Ο βασικός στόλος των δεξαμενόπλοιων που εκτελούν αυτά τα δρομολόγια μεταφοράς -εκείνα, δηλαδή, που έχουν πραγματοποιήσει τέσσερα ή περισσότερα δρομολόγια εκφόρτωσης από τον Κόλπο σε ζώνες μεταφόρτωσης από πλοίο σε πλοίο (ship-to-ship) ανοιχτά των λιμανιών Φουτζέιρα, Σοχάρ και Σίνας- έχει αυξηθεί από 30 πλοία στα τέλη Αυγούστου σε 39 σήμερα, σύμφωνα με την Κλερ Γιούνγκμαν, διευθύντρια ναυτιλιακού κινδύνου και ανάλυσης δεδομένων στην εταιρεία παρακολούθησης πλοίων Vortexa.
Τα δρομολόγια «shuttle» και ship-to-ship κυριαρχούνται επί του παρόντος από λίγους πλοιοκτήτες, συμπεριλαμβανομένης της νοτιοκορεατικής Sinokor και της Dynacom του Έλληνα δισεκατομμυριούχου Γιώργου Προκοπίου. Ωστόσο, στη δραστηριότητα έχουν εισέλθει και μικρότερες ναυτιλιακές -μεταξύ των οποίων ιδιοκτήτες παλαιότερων πλοίων που μετέφεραν παλαιότερα πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα και τη Ρωσία- σύμφωνα με αναλυτές.
Ακόμη και με τη μερική επαναλειτουργία του αγωγού East - West, η Σαουδική Αραβία πιθανότατα θα συνεχίσει να βασίζεται σε δρομολόγια με συνεχείς μετακινήσεις μεταξύ δύο σημείων) στο άμεσο μέλλον, εκτίμησε ο Ανούπ Σάι, επικεφαλής παγκόσμιας έρευνας ναυτιλίας στην εταιρεία διαμεσολάβησης εμπορευμάτων Oil Brokerage. Σταδιακά, μεγαλύτερες ποσότητες αργού πετρελαίου θα διοχετεύονται μέσω του αγωγού προς το λιμάνι Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα.
Ωστόσο, η Σαουδική Αραβία θα εξακολουθεί να χρειάζεται να μεταφέρει τα φορτία βόρεια, με εξαγωγές αργού πετρελαίου ύψους 3 εκατ. βαρελιών ημερησίως προς τη Διώρυγα του Σουέζ, γεγονός που συνεπάγεται πολύ μεγαλύτερη διαδρομή σε σχέση με τη διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ και στη συνέχεια να τα μεταφέρει παρακάμπτοντας την Αφρική προς τις αγορές της Ανατολικής Ασίας.
Επικίνδυνο ταξίδι
Πίσω από τις υψηλές απολαβές κρύβονται σημαντικοί -και πραγματικοί- κίνδυνοι. Μόνο τις τελευταίες δύο εβδομάδες, εννέα εμπορικά πλοία δέχθηκαν επίθεση κοντά στα Στενά του Ορμούζ, με αποτέλεσμα τον θάνατο 1 ναυτικού και τραυματισμό άλλων δύο, σύμφωνα με τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (IMO) και το Κέντρο Ναυτιλιακών Εμπορικών Επιχειρήσεων του Ηνωμένου Βασιλείου (UKMTO).
Δύο ναυτικοί που υπηρετούσαν σε διαφορετικά VLCC μοιράστηκαν την πρόσφατη εμπειρία τους με την εφημερίδα The Wall Street Journal. Ένας εξ αυτών, ύπαρχος σε δεξαμενόπλοιο που εκτελούσε δρομολόγια μεταφοράς, ανέφερε ότι είχε πραγματοποιήσει δύο διελεύσεις από τα Στενά του Ορμούζ τον τελευταίο μήνα. Και τα δύο ταξίδια έγιναν νύχτα, με τα παράθυρα κλειστά και τα φώτα σβηστά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου